Karperkrant.nl

Domaine Des Iles

donderdag 22 juli 2010
De meest waanzinnige plek waar ik ooit op karper heb gevist is misschien wel Domaine Des Iles. Met voor ieder wat wils. Wil je penvissen of free-linen? Ook dan is dit betaalwater een te gekke plek om een keer te checken!

Inmiddels hebben we dan ook een deel van de film af. Momenteel zijn wij echter volop bezig met het monteren van de Meerval-sessie op de Ebro. Deze film heeft even voorrang op de andere, simpelweg omdat er een klant op zit te wachten.

Waarom Domaine Des Iles?
Maar laten we zeker Domaine Des Iles niet vergeten! Dit water waar we in april een weekend gebivakeerd hebben heeft diepe indruk op me gemaakt. Simpelweg vanwege het feit dat je je er echt in de bush waant. Zwijnen zijn volop aanwezig, de vogels die de hele nacht door zingen, eilanden, kreekjes...en dat alles vol met karper!

Goed..het beste kan ik mijn ervaring met jullie delen door gewoon ff de trailer neer te knallen met daaronder het verslag!



Vrijdag
Na een lange reis vol files, omdat heel Nederland vandaag blijkbaar heeft besloten richting het zonnige zuiden te trekken, komen we eindelijk aan bij het dorpje Offroy. Normaal gesproken zou je er in een paar uurtjes naartoe kunnen rijden. Domaine Des Iles ligt namelijk maar ongeveer 300 kilometer van onze woonplaats Dordrecht vandaan.

Nadat we het terrein opgereden zijn ontmoeten we de eigenaar van de domein mijnheer Caron. Als je het terrein oprijdt zie je direct een schitterend landhuis met uitzicht op het main lake. Je kunt het slechter treffen als meneer Caron, dat is duidelijk! We rijden achter zijn landcruiser aan. Hij laat ons het back lake zien. Dit is de plek waar we komend weekend zullen doorbrengen omdat er simpelweg geen stekken meer zijn op het main lake. In de eerste instantie een teleurstelling. Later zou echter blijken dat we geen betere stek hadden kunnen hebben.

Allereerst snel de hengels gereed gemaakt. Daarna genieten met een welverdiend biertje en een adembenemend uitzicht. Het main lake is erg mooi, maar deze plek is pas echt bruut merken we nadat we de omgeving enigszins hebben verkend. Tientallen kleine slootjes, kreekjes nokkie vol karper vormen een waar paradijs voor de karpervisser die niet weg is van een beetje avontuur.

Mijn ding is het namelijk niet om de hengels in te werpen, en vervolgens alleen maar te gaan zitten wachten totdat er iets begint te piepen. Dat is mij net iets te saai. Ik ben een jager, ik wil vissen zoeken, vissen zien en ze uiteindelijk kunnen verleiden tot een aanbeet. Ik hoop vanmiddag een stuk te gaan struinen met de pen en wat korstjes, wie weet kan ik daar nog wat succes op boeken..

20 pondjes puur goud
Voorlopig ben ik echter nog bezig met het opzetten van mijn nieuwe bivvy. Na een half uur vloeken en zweten heb ik eindelijk het systeem van de tent door en is ook mijn kampementje een feit. Ik beaas mijn rigs met een vismeelboilie met daarboven op een pinapple pop-up van CC Moore. Misschien een rare combinatie misschien, maar ik geloof er wel in. Experimenteren is immers zeer belangrijk als je gaat vissen op nieuwe wateren..

Omdat we geen voerboot tot onze beschikking hebben, en uitvaren hier uit den boze is, zijn we noodgedwongen te werpen. Strak tegen de kanten vissen is hier de meest succesvolle methode vertelde meneer Caron al eerder. Een advies wat je zeker niet in de wind moet slaan. We besluiten om instant te vissen. Geen grote voerplekken, hooguit een paar boilies erbij. Wel vissen we met een bloedworm stickmix waar we wat gecruste boilies aan hebben toegevoegd. Niets meer, niets minder.


Mooi man!

Nog geen kwartier nadat ik mijn rigje strak tegen een leliebed heb uitgeworpen krijg ik de eerste loeiende run! De vis probeert zichzelf met al zijn krachten de takken in te loodsen, maar door stevig in de hengel te hangen weet ik te voorkomen dat ik deze klomp goud kwijt raak. Omdat je stijf tegen de kantjes aan vist is het zaak de vis direct na de aanslag van de takken weg te sturen, anders ben je hem 9 van de 10 keer gewoon kwijt.. Na tien minuten komt de vis onder de kant en zien we een prachtspiegel door het oppervlakte heen breken. 20 pondjes puur goud blinkt in het net, wat een mooie vis!


Prachtige gave vissen!

Eindelijk tijd voor bier!
Voldaan ga ik het eerder beloofde biertje dan eindelijk maar eens opdrinken met mijn twee vismaten die rechts van mij zitten. Na een half uurtje trekt ook de Delkim van mijn broer zijn scheur open. Na een stevige dril weet ook hij een knappe spiegel van 17 pondjes het net in te krijgen. Na een paar plaatjes geschoten te hebben verdwijnt het prachtige dier de diepte weer in. Grappig genoeg heeft ook mijn broer deze vis soldaat gemaakt op een vis/ananas snowman. Helmaal zo gek nog niet dus!


Leon en zijn schoonheid

Nadat we de stek opgeruimd hebben en mijn hengels uit het water te hebben gehaald besluit ik met Terral om nog voor het donker is de omliggende slootjes en kreekjes nader te inspecteren. Mijn broer Leon besluit bij de hengels te blijven en even een kleine siŽsta in te lassen.
We lopen door velden die compleet zijn omgewoeld door wilde zwijnen. Als we nog verder doorlopen zien we prachtig gekleurde vogeltjes en horen we een ijsvogel over het water scheren. Typisch is vaak bij ijsvogels dat je eerste hun schelle kreet hoort, voordat je ze ziet. Als je ze ziet, want ze zijn razendsnel. Meestal is alleen een felblauwe streep slechts het enige wat je van het pijlsnelle beestje ziet.

We zien wat kleine karpers azen in de kleine slootjes, en lopen daarna door totdat we een kreekje tegenkomen, die direct uitmond op het backlake. Hier liggen een paar biggen in het zonnetje. Het zijn spiegelkarpers en schubs door elkaar. Grote vissen die overdag van het meer komen om even van de zon te genieten. We blijven ze nog even observeren waarna we besluiten weer terug te gaan omdat het donker wordt, en daarbij zijn onze maagjes inmiddels gaan te rommelen. Dit is zeker een stek waar we morgenochtend zeker naartoe terugkeren.

De vallende ster
Na het eten valt de schemer in, en na een uur is het dan ook gelijk officieel donker. De prachtige heldere sterrenhemel maakt het backlake met al zijn grote, bomen en springende vissen nog mystieker. Gedurende een goed gesprek met mijn vismaten spot ik een vallende ster. Die zie je niet veel in het voorjaar. Ik doe een wens en nog geen vijf minuten later hoor ik een paar korte piepjes op Knuckleheads (hoe rock n roll kan je beetmelder zijn!). Het lijkt alsof er een brasem met het aas aan het kloten is. Verdomme...En ik heb nog wel zo expliciet een meerval gewenst...

Er vanuit gaande dat de eerste slijmjurk zich heeft gemeld sla ik eigenlijk niet eens aan. Maar ineens voel ik een onverwacht grote weerstand. En log apparaat davert heftig kopschuddend richting het takkenbos waar ik tegenaan vis. Ik voel de takken schuren tegen mijn lijn en ben bang dat het al een verloren zaak is. Maar, vastzitten doet 'ie niet echt. Ik voel alleen steeds die lijn maar schuren tegen de takken en ga er vanuit dat deze elk moment kan knappen. Lang leve de ultima-lijn, want dit is dus niet gebeurd. Ik voel het beest los komen en weet het hem naar het wijd te dirigeren! Na een stevige vechtpartij komt de vis dichterbij. Een eerste baarddraad doorbreekt het oppervlak in de lichtstraal van de zaklamp en verraad de aantocht van mijn eerste meter plus meerval!



Plaatje trekken
We trekken een aantal plaatjes, zoals onze Belgische vrienden dat zo mooi zeggen, en het prachtige dier verdwijnt weer naar de diepten van het backlake. Man wat ben ik blij, eindelijk de vis gevangen waar ik al zeker tien jaar van droom! En niet eens op de vismeelpellets die we hiervoor gekocht hadden.. Gewoon weer de combinatie vis / ananas! Iedereen dubbelfris!!


Leuke bijvangst!

We vieren de vangst van onze eerste meerval totdat Leon's Delkim weer begint te krijsen. Hij krijgt wel een goeie run en gaat er in het begin van uit dat een karper zijn best doet zich van zijn rig te ontdoen. Totdat de vis nog meer krachten in de strijd gooit en de armen van mijn broertje goed op de proef stelt. Inmiddels is het wel duidelijk dat dit geen karper is. Een kwartier later glijdt ook zijn eerste meerval in het net. Nog net ff een tikkie groter dan de eerste! En guess what?! Vis/ananas natuurlijk! Na deze laatste meerval is het stil en vangen we niets meer... We duiken voldaan de bivvy in voor een welverdiende nachtrust..al is het natuurlijk te hopen dat er zich nog een visje meld.



Zaterdag
De dag begint niet zo mooi als gisteren. Een stevig wolkendek legt Domaine Des Iles in zijn schaduw. Maar naarmate het later wordt breekt de lucht open en ziet de dag er, voor de penvisser, veel belovend uit. Zon is, als je in de ondiepe slootjes succes wilt boeken, erg belangrijk hebben we gemerkt. We zien de vissen volop voorbij zwemmen. We maken een aantal voerstekjes met wat gekiemde hennep, mais en wat pelletjes.

Na een tijdje begint de vis te azen. Maar makkelijk vissen is het zeker niet. Steeds lijkt het alsof ze de worm, waarmee we nu vissen, even proeven en snel weer uitspugen. Ik zit naast Terral met een pennetje in het eerder besproken kreekje met de grote karpers. Ik krijg een goede aanbeet en sla aan. Er vanuit gaande dat een flinke spiegel er met mijn worm vandoor gaat sla ik aan.. groot is de weerstand niet, een mooie kroeskarpertje laat zich zien. Ook een prachtige vis!

We proberen het nog een uurtje. De vis blijft actief azen maar is verdomd moeilijk te verleiden. Ik loop een eindje door in de hoop nog wat mooie stekken te kunnen vinden en maken. Maar dan doorbreekt een schreeuw van Terral de stilte..'Vis Kev!'. Ik ren terug, gooi de camera snel aan en film de hele (heftige) dril van Terral's spiegel. Na een lang en link gevecht tussen de takken en stronken, lukt het hem de vis veilig in het net te krijgen. Een prachtige spiegel van ongeveer 20 pond ligt in zijn handen. Veel mooier dan dit kan vissen niet meer zijn, wat een gevecht aan ligt materiaal, machtig!


Ultiem vissen!

Na een tijdje houden we het voor gezien en keren we terug naar onze stek aan het back lake om het daar nog eens te gaan proberen. De avond valt bijna in, en dus moet ook de kans om een meerval te vangen weer groter zijn. Het is een rara, stille avond. Ik vang een aantal brasems, meer niet. Totdat Terral een run op zijn hengel krijgt. Na een relatief kort gevecht weet hij een waanzinnig mooie volschub te landen!


Mooooie volschub! Daarvoor ga je naar Frankrijk!

Zondag
Een regenachtige dag..echt zo'n dag dat je denkt van..'Wat een regenachtige dag'.. Terral ging er met Leon op uit met het pennetje. Maar door het slechte weer boekte ze weinig succes in de slootjes. Tegen een uur of half twaalf kwamen zij terug om te eten en het statisch nog eens te proberen. Een pop-up cream van CC Moore bracht dan ook direct een mooie schub op de kant voor Terral. Groot was ie niet maar mooi zeker!



Rondje Main Lake
Ikzelf ben 's middags een rondje gaan maken rond het Main Lake om eens polshoogte te nemen bij mijn andere maten. Daar werd door enkele koppels lekker gevangen, maar dat waren toch de koppels die de wind op hun stekken hadden staan. Jeffrey van der Boor (CC Moore) en zijn vader wisten nog een aantal biggen op de kant te krijgen. Hiervan heb ik nog wat opnames kunnen maken.


Doe is gek en vang een big voor de camera?.. Jeff doet t gewoon met deze monsterspiegel!

Tegen de tijd dat de zon onderging nog geprobeerd om wat zwijnen te spotten in een jagershutje, maar de beestjes kwamen niet opdagen.
De nacht viel en het was stil...rond 1 uur 's nachts krijg ik nog een run. Een vis heeft zich vastgezwommen. Een minuut later komt ie los en begint te zwemmen. Niet veel later zie ik in het licht van mijn hoofdlampje een meerval opdoemen. Net als Terral de vis wil scheppen weet de vis de complete rig los te krijgen en verdwijnt weer net zo hard naar de diepte.

Ik ga slapen...totdat ik rond half vijf gewekt wordt door wat zwakke piepjes.. door de schrale aanbeet ga ik er vanuit dat een brasem mijn nacht rust weer eens is komen verstoren. Maarrrr niets blijkt minder waar! Als ik mijn tent uit strompel worden de piepjes luider en houden langer aan. Ik sla aan en voel meteen dat een karper de boilie heeft opgepikt. De vis zwemt zich even vast waarna ik hem weer los krijg en richting open water weet te krijgen. Ik schreeuw mijn maat Terral wakker omdat ik geen net heb aan de kant waar ik vis. Uiteindelijk landen we de vis waarna we snel wat mooie plaatjes schieten en weer snel de slaapzak in duiken.


Spiegeltje in de morgen

Dit was de laatste vis van de sessie en dan ook het einde van mijn verslag. Nog nooit ben ik zo ontzettend verliefd geweest op een viswater. De mystiek van dit water in ongekend, evenals de vissen die er leven.. In totaal hebben we in drie dagen 9 vissen weten te vangen, wat nog veel meer had kunnen zijn.. Anyway, ik kom hier zeker snel nog eens terug!

Wil je ook een keer richting Domaine Des Iles? Informeer dan bij' The Carp Specialist' voor meer informatie!